3 April 2026
Visualisatie: Botsing van Zwarte Gaten in De Tarantulanevel
Credit & Copyright: Illustratie: Carl Knox (OzGrav, Swinburne Univ. of Technology);Astrofotografie: Blake Estes & Christian Sasse, iTelescope.net; Tekst: Cecilia Chirenti (NASA GSFC, UMCP, CRESST II)
Uitleg:
Hoe kunnen we het onzichtbare zichtbaar maken?
Zwarte gaten zijn
per definitie vrijwel onzichtbaar, maar sterrenkundigen kunnen ze vinden door
de effecten van hun zwaartekracht op
materie,
licht en
ruimtetijd te
analyseren.
De weergegeven
afbeelding toont een silumatie van een systeem van twee zwarte gaten
tijdens hun laatste dans rond hun gezamenlijke zwaarepunt, gesuperposeerd op
een foto van de
Tarantulanevel.
Hoewel de zwarte gaten zelf geen licht uitstralen, buigen ze als gevolg van
zwaartekrachtslenswerking het licht af van zich verderweg bevindende
sterren en nevels.
Daardoor verschijnt de Tarantulanevel extreem
vervormd tot
Einstein-ringen en
meervoudige beeldjes.
De Tarantulanevel bevindt zich in de Grote
Magelhaanse Wolk, het grootste
satellietstelsel van de Melkweg op zo'n
160.000 lichtjaar afstand.
Dat is meer dan 1000 maal dichterbij dan enig van de
versmeltingen van zwarte gaten die tot
dusver zijn gedetecteerd.
Het is onwaarschijnlijk dat we ooit een dergelijke versmelting zó dicht
bij huis zullen waarnemen.