22 Juli 2026
De Zuiderkroon Moleculaire Wolk en De Kroonluchterbolhoop
Credit: DES / DOE / FNAL / DECam / CTIO / NOIRLab / NSF / AURABeeldbewerking: T.A. Rector (UAA/NOIRLab), R. Colombari & M. Zamani (NOIRLab)
Tekst: Keighley Rockcliffe (NASA GSFC, UMBC CSST, CRESST II)
Uitleg:
Het sterrenbeeld
Zuiderkroon (Corona Australis) fonkelt met jonge en oeroude hemelse
juwelen.
De Corona Australis Wolk is een verzameling van
reflectie- en emissienevels, links van het midden in de
weergegeven
afbeelding.
Op een afstand van slechts 430 lichtjaar is deze wolk één van de
dichtstbijzijnde
stervormingsgebieden.
Het bevat moleculair gas dat koel genoeg (−260 °C) om samen te
trekken tot protosterren.
Recent gevormde sterren schilderen blauwe tinten over de wolk waar hun licht
wordt weerkaatst door stof in omringende materie.
De wals van de sterren in het
R Corona
Australis dubbelstersysteem woelt de emissienevel
NGC 6729.
Ultraviolet licht van het jongere lid in dit sterrenpaar
ioniseert nabij
gas, waardoor dat opgloeit.
De Kroonluchterbolhoop (NGC 6723) prijkt rechtsboven in het beeldveld, maar bevindt zich in
werkelijkheid tienduizenden lichtjaren verderweg dan de sterrenvormende
schijnbare buur.
Hoewel NGC 6723
meerdere perioden van stervorming doormaakte en daardoor sterren bevat met
leeftijden die net iets van elkaar verschillen, twinkelt deze kroonluchter met
sterren die bijna zo oud zijn als het Heelal zelf.